Sonpeygamber.info
Mukabele: Anlam Sağlaması
 

Nas: Vesveselerin Ağzının Payı

Mukabele; Kitâb’ın içinde kastedilen hakiki anlama oranla -bizim bu güne kadar anlayabildiğimiz Kitâb’ı- karşılaştırarak bir yerde anlam sağlamasını yaparak okumak ve henüz anlayamadığımız hakiki Kitâb’a bakarak “kitapçıklarımızı” yenilemek gibidir. Gerçek bir mukabele hem bugüne kadar Kitap’tan anladıklarımızın doğru olup olmadığını, hem de buna bağlı olarak yaşadığımız hayatın gerçekten de Kitaplı olup olmadığını sorgulama imkânını verir.

Bu Ramazan,  hayatımız bir kez daha sakinleşecek ve bir kez daha durulacak az da olsa.

Baştan sona okumalarla hayatı yeniden daha doğru anlamanın ve yaşamanın zamanı olsun.

Vesvesedir belki insanın en büyük düşmanı. Dibinden hiç ayrılmayanı. Hiç susmayanı. Sürekli meşgul edeni. “Yol”da bir rahat yürümesine izin vermeyeni. Hep “yol”dan çevireni. Kuşkular uçurup duranı kalbinden aklına, aklından kalbine.

Tümüyle insanların Yaratanı, gerçekte besleyip büyüteni, yaşatanı, yöneteni, sahibi…ne sığınırım!

İnsan soyunun, bütünüyle insanlığın Rabbi, Melik’i, İlah’ına, yaratan, yaşatan, sahibi olan ve yönetenine...

Sığınırım: İlkelerle çevrelenmiş hayat kalesine.

İmanımla, en iyi yaşamın O’nun ilkeleriyle mümkün olabileceğine olan güvenimle adım atarım. Ve o yaşam alanından dışarı çıkmamaya itina gösteririm.

Sığınmam bir duadır. Duamın eylem ayağında; hayatımda her nerede olursam olayım, hangi konumda olursam olayım Allah’ın ilkelerine karşı bir hassasiyet gösterme özenim var olmalı. Adı belli bir duruşum olmalı. Alnımda ilkelilik izi...

Duamın sesleniş, söylem ayağı ise Felak ve Nas sureleri. Sığınma seslenişleri... Diyorum ki: Burdayım, senin ilkelerinle çevrilmiş ilahi sığınaklarında... Burdayım. Başka hiç bir sığınağın beni koruyup kollayacağına inanmıyorum!

Kavrayış alanımın içinde veya kavrayış alanımı aşan alanlarda erişmeyeceğim her tür tehlikeye, şerre bizzat tanık olabilecek, ona hâkim olabilecek, onu kontrol altına alıp da yönetebilecek başka hiçbir güç bilmiyorum. Başka bir güç olabileceğine dair en ufak bir umudum veya inancım da yok.

Sensin insanların Rabbi. Meliki. İlahı.

...

Beni dışardaki tehlikelere karşı Felak suresindeki cümlelerle uyardın.

Şimdi gözlerimi uzakların, bilinmeyenlerinden, uzaydan, karanlıklardan, başkalarından, dış dünyadan çekip alıyorsun ve iç dünyama çeviriyorsun. Dış dünyadan içime, iç odama, mahremime derleyip topladığım etkilenmişliklerimle bana seslenen o iç sesimi sorgulatıyorsun bana.

İç düşmanımı işaretliyorsun.

Vesvesedir belki insanın en büyük düşmanı. Dibinden hiç ayrılmayanı. Hiç susmayanı. Sürekli meşgul edeni. “Yol”da bir rahat yürümesine izin vermeyeni. Hep “yol”dan çevireni. Kuşkular uçurup duranı kalbinden aklına, aklından kalbine. Şüphe sevdalısını… Emin olmasın, müminliğini bir türlü içine sindirmesin diye hiç durmaksızın fikirler ortaya atanı. Zihnin arafını. Düşüncenin karasızlıklarını. Çelişkilerden örülü ayak bağını. Vesvesedir insanın en içten, en samimi düşmanı.

İnsan olarak kendime bu fitneyi veren benim. Fitnecilik yapıyorum içimde ben, bana rağmen. Beni hep yanlış yönde etkilemeye, ayartmaya çalışıyor. En başta imanıma şüpheler katıyor. Temellerimi sarsmaya çalışıyor. Olmadı Müslümanlığımla... Ayrıntılarımla...

Temellerimi önemsiz gösteriyor mesela. Ayrıntılarımı çok büyütüyor gözümde.

Biçimi ve görünümü abartmamı emrederken, özümü sıkıp boğmamı, özsüz, anlamsız bir kabuk yığını olmamı umut ediyor.


Sonra namaz konusunda iç ve dış seslerim, nefsim, çevrem beni rahat bırakmıyor. Gereksiz bir “yatıp kalkmaya” dönüştürmek istiyorlar gözümde onu. Dindar fısıltılar onu şekle ve kabuğa hapsediyor.

Mevcut pratiklerine bakarak İslam’ın beni ve dünyamı mutsuz edecek, terör kaynağı, savaşan, yakıp, yıkan, erkekten yana, kadını küçümseyen, kavgacı bir din olduğunu fısıldıyor.

Ama ne fısıldama! Medyadan kulağı çınlatan fısıldamalarla...

İsminin başında titiri olan, adı sanı bilinenlerin fısıltıları sarıyor her yanımı. Kitaplar fısıldıyor. Dergiler, gazeteler, sosyal paylaşım siteleri, sanal veya gerçek kahvehaneler, televizyonlar, radyolar... Hepsi benim kalbime girmeye, akılımı çelmeye çalışıyorlar.

Senin ilkelerinin, ilahi ilkelerin çok geçmişte ve belli bir bölge için gelmiş ve çoktan geçmiş olduğunu, artık bu çağ için geçersiz olduğunu bağıra çağıra fısıldıyorlar.

Kitab’ının çelişkilerle dolu olduğunu söylüyorlar.

Rabbim, asıl onlar üfürükçülük yapıyorlar. Kendi uyduruk “surelerini” sabah akşam, gece gündüz okuyup üfleyip duruyorlar kalabalıklara.

Sonra namaz konusunda iç ve dış seslerim, nefsim, çevrem beni rahat bırakmıyor. Gereksiz bir “yatıp kalkmaya” dönüştürmek istiyorlar gözümde onu. Dindar fısıltılar onu şekle ve kabuğa hapsediyor. Diğerleri ise kendimi arınmış ve onurlu bir ruh olarak hissetmem yerine aşağılanmış, ezik, mahcup algılamam için ellerinden geleni yapıyorlar.

Yine mesela Kitab’ını anlamaya çalışırken dindar vesveseciler önüme dikiliyor: “Sen anlayamazsın. Sen anlayamazsın!” sözünü tekrar ediyorlar.

Ve diğer bütün tercihlerimde beni zorluyor bu vesvas il hannas! Gizlenip gizlenip aniden içimde şüphelerle, kuruntularla, ayartıcı bütün cümlelerle etkisi altına almaya çalışan bu saklı güç... İçimdeki diğer ben. Şeytanım. Olumsuzum. Soyut karaltım. Kötücül yanım. Yerçekimim. Nerde yanlış, kötü, çirkin varsa baş eğdirenim. Mahcubiyetim. İç sıkıntım. Utanç kaynağım.İnsanlığımın tersi. Eşref olmayan yanım.

Vesvas il hannas im...

Bazen bu dışıma çıkıyor. Arkadaşım oluveriyor ayartıcım. Veya ben bir başkasına vesvas il hannas oluyorum. Ne zaman kimi bir yanlışa çağırıyorsam, ayartıyorsam o olduğumun farkındayım.

Bütün bunlardan Sana sığınıyorum. Senin yaşam ilkelerine.

“La raybe fih!/ Güven duyulası, şüphesiz doğru olan…” Kitab’ına... Fatiha ile açılan kale kapından sığınağın Felak’a, Nas’a...

Kitab’ının hakiki anlamlarına. Hayata verdiğin ilahi, yüksek, nitelikli bakış açısına... Emrettiklerine sığınıyorum. Beni kaçır bu sığınaklara. Bu sığınaklarında huzura erdir. Yaşamanın ve güzelce ölmenin huzuruna...

 

Bu yazı Sonpeygamber.info için kaleme alınmıştır.
 

Yorumlar

 
mad
mad03.06.2016

vesvasil hannas'ı ne susturur kur'an ayetlerinin manalarından başka....hakiki kitabın , o içinde hiç şüphe olmayan kitabın ayetleri, o ayetlerin hakikkatleri ,sırları her türlü vesveseyi ve üfürükçüyü susturuyor...bunun için tek şart var gibi geliyor bana...vahye kulak kesilmek yahut kaçarcasına vahye sığınmak, şeytaniyet yanımızı besleyen her türlü görüntü ve sesi terketmek....zira kuran arınmış sineler arıyor muhatabına nuzul edebilmek için...

03.06.2016

 

Ayşe Şener

1966 Nisan doğumlu. İzmir İmam Hatip Lisesi’nden sonra Selçuk Üniversitesi İlahiyat ile Anadolu Üniversitesi Felsefe bölümlerini bitirdi. Önce Anadolu, daha sonra İstanbul’da “Kur’ân Yolculuğu” adı altında, pek çok sivil toplum kuruluşunda lise-üniversite gençliğine ve yetişkinlere Kur’ân’ın yaşadığımız çağın anlayışına hitabını, anlaşılmasını içeren eğitim seminerleri verdi; vermeye devam ediyor. Ensar, Başakder, ÜGM, İSTEV bunlardan bir kaçı. Şule Kitaphaber dergisinde bir yıl çalıştı.  Yazıları Hece, Ay Vakti gibi süreli dergilerde, Sabah "Ramazan Çocuk", Taraf "Ramazan Yazıları"  vb. gibi gazete köşelerinde yayınlandı. Hâlâ Sonpeygamber.info için Kur’ân Yolculuğu yazı dizisini düzenli olarak yazmaktadır. Kitapları: Çocuklar İçin Kırk Hadis 1 -2 (Şule Yayınları) Konuşan Kitap(Şule Yayınları) Çocuklar İçin Son Peygamber’in Hayatı (Sonpeygamber.info)

devamını oku
 

Sonpeygamber.info'yu Takip Edin