Sonpeygamber.info
Yazarlar
 

Yaşarken Doludizgin Ölüvermek Apansız...

Hadis:13

"Öğüt verici (vaiz) olarak ölüm yeter" *          

Neylersin ölüm herkesin başında

Uyudun uyanmadın olacak

Cahit Sıtkı

Dünyaya geldiğinde kulağına okunan ezanın, giderken kılınacak namazını hatırlıyor musun dostum? Bir namazlık saltanatın sonunu hatırlıyor musun hiç? Hani gecede ve gündüzde, hani gençte ve yaşlıda, hani iyide ve kötüde gelir de gelir ya, hatırlıyor musun?!..

Tarih ki bir tamahkâr bezirgandır, ölümler alır, ölümler satar kronolojisi listelerinde dostum, ve güzel ölümler güzel atlara binerek giderler. Sagular, yuğlar, mersiyeler ve ağıtlar ölü içindir hep, ölüm için değil. Gökten düşünce yıldızımız, yalnız küçük bir yorgunluğa en büyük dinlenmeler ödül verilirse lirik destanların gözyaşları ölüye akar, ölüme değil. Çünki ölüm bir ibret olur; ölüm bir vuslat olur. Ancak o vakit bilirsin dostum, ölüm bir rüya mıdır, gerçek mi; ya rüya olan dünya mıdır, öte mi?!.. Yoksa ellerini kim ısıtır karlara karılan kara toprak altında ölülerin dostum, yurtlarını kim ışıtır; azığı has, biniti yürük değilse?!..

Akşamların yumuşak tüylerine dokunmuş kargılar misali azgın atları boşandıran bir ölüm var dostum, bize her gün kendimizi hatırlatan. Bir ucunda aldanışlar, diğer ucunda yanışlar ya uyanışlar olan bir eşik o; bu uçtaki gülümseyişleri ötede gönül aydınlıklarına çevirecek bir eşik. Ah o aşınmış eşik!.. Güneş görünmez olur da gök bulutlanır da hani, sonu gelmez bir uykuya dalar gibi girilir bahar ülkesine ya; bilemezsin kara mı, ak mı; ya yakın mı, uzak mı!..

Ölümden korkanlar bilmezler nedir yaşamanın zevki; ve bilmezler dostum yerin üstünde görüp geçirdiğimiz rüyaların yerin altında ebedî gençlikle devam edeceğini. Esirgeyen ve Bağışlayan huzurunda Kâlû'ya bir "Bela" sözünün son sınavını başarmış yârân meclisinde, bütün belalardan uzak, ve bütün çirkinliklerden azade... Yunus diliyle dostum, "Ölümden ne korkarsın / Korkma ebedî varsın!"

Ölüm ikiz aynanın öbür yüzüdür dostum, arka yüzünde gerçek görünür daim. Geleceği karanlık görerek azmi bırakmaktır işte bu yüzden en alçak ölüm ve korkularımızı giyindirip ruhumuza, ateş almış gemilerin suya yansıyan yangınları gibi kızartır içimizi. Bunda deşilmiş yüzler, onda ay parçası olur akledilirse eğer...

Yüzlerce kent dosyalanır her kentin kabristanında dostum, iki karış toprak tabakası kadar, canlarımıza yakın... Yaşamak, mavera çiçeklerin rengindedir orada; ya ki kızıl kor demetlerince dehşet. Sarp güvercinlerce düşen canların anlattığı öykülere döner birden mavera, bir gerdeğe girer gibi ve bir sevgiliye erer gibi... Göğsümüze iliklenen imanların aşk olduğudur ölüm, bir tek aşk, yalnızca aşk...

Tıraşı uzamış deliler ve dünyayı değiştermeye ahdetmiş delikanlılar da ölür dostum, turfanda düşler gören kızlar da, dingin ve durgun ve dargın ihtiyarlar da... Borç senetleri elimizde; ve bankalar kapalı; uzun yolculuklara hüküm giymiş kefenlerin cebini bulamadan... Gelimli gidimli dünya; doğumlu ölümlü dünya; su ve toprak ve rüzgar ve ateş... Ah vefasız dünya!.. ve fani işleri fani dünyanın!.. Bit pazarından almışsak hayatlarımızı, üstümüzde iyi durmaz ki dostum, iyi durmaz ki...

Sayılı günler tükenince dostum, ve coşkun ırmaklardan gebe kalan zamanlar bitince; tanımlanmaktan, formatlanmaktan, dayatılmaktan bıkkın direnmeler sona erince, hayattan bir renk, bir ışık, bir de ses götürmediler diye ağlarız ya dostum ölülere; aslında geride kalanlardır ölenler ibret almıyorlarsa.

Sen ölmekten değil, yaşayamamaktan kork dostum ve Azrail elma derse çık git hayattan, ardına hiç bakmadan.

 

* Beyhakî, Şu'abü'l-Îmân, vıı, 353


 
 

Yorumlar

 
Bu yazıya henüz yorum yapılmadı. İlk yorumu siz yapmak için tıklayın.

Prof. Dr. İskender Pala

1958, Uşak doğumlu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ni bitirdi (1979). Divan Edebiyatı dalında doktor (1983), doçent (1993) ve profesör (1998) oldu. Divan Edebiyatı’nın halk kitlelerince yeniden sevilip anlaşılabilmesi için klasik şiirden ilham alan makaleler, denemeler, hikâyeler ve gazete yazıları yazdı. Düzenlediği Divan Edebiyatı seminerleri ve konferansları geniş kitleler tarafından takip edildi. “Divan şiirini sevdiren adam” olarak da tanınan İskender Pala, Türkiye Yazarlar Birliği Dil Ödülü’nü (1989), AKDTYK Türk Dil Kurumu Ödülü’nü (1990), Türkiye Yazarlar Birliği İnceleme Ödülü’nü (1996) aldı. Hemşehrileri tarafından “Uşak Halk Kahramanı” seçildi. Babil’de Ölüm İstanbul’da Aşk, Katre-i Matem ve Şah&Sultan adlı romanlarının baskıları yüz binlere ulaştı, pek çok ödül aldı. Evli ve üç çocuk babası olan Pala, halen Uşak Üniversitesi öğretim üyesidir.

devamını oku
 

Sonpeygamber.info'yu Takip Edin