Sonpeygamber.info
Yazarlar
 

Kutlu Doğum'un Hakkını Yememek İçin: Hucurât 7

Mevlit kandillerini ve Kutlu Doğum programlarını bir tür folklöre dönüştürmemizden endişeliyim. Bu programların çoğuna hakim olan yaklaşımda, Peygamber (sav) bir “nostaljik figür" olarak anlatılıyor, anlaşılıyor. “Neredesin ey Peygamber!" edası, aslında “nerede olduğumuzu" bilmememizin sancılı bir haykırışı olsa gerek.

Mevlit kandillerini ve Kutlu Doğum programlarını bir tür folklöre dönüştürmemizden endişeliyim. Bu programların çoğuna hakim olan yaklaşımda, Peygamber (sav) bir “nostaljik figür" olarak anlatılıyor, anlaşılıyor. “Neredesin ey Peygamber!" edası, aslında “nerede olduğumuzu" bilmememizin sancılı bir haykırışı olsa gerek. “Özledik seni!" deyişler, onun halen canlı ve güncel “gerçekliği"nin hayatımızda yer etmediğinin belirtisi olarak okunmalı. Son zamanlarda, hissesi olmayan kıssalarla anlatılan bir “Peygamber ve sahabeleri" hamaseti doğdu ki (ne yazık ki bu tür anlatımlar, reyting ve dolayısıyla para getirdiğiiçin yaygınlaşıyor) arkasından bir de gözyaşı dökmüşsek, kendisine tâbi olunacak bir peygamber değil, kendisine acınacak, “ah vah" edilecek “zavallı" bir peygamberle baş başa bırakılıyoruz. Hele bir de, yoğun gözyaşı dökmemiz, ona ve güzel sünnetineuzaklığımızı seslendiren vicdanımızın çığlıklarını susturunca etrafta “Peygamber aşkı"ndan ağlayan ama mesela onun kıldığı, onun kıl dediği namaza bigâne, onun yaşadığı tesettür ve edebe hal diliyle dudak bükenler çıkmaya başladı. Yedeklerinde “çok sevgili" bir peygamber ama önlerinde “din"i yozlaştıran, “sünnet"i birkaç gözyaşına indirgeyen ekran müptelası kadınlar adamlar... Diyeceğim o ki bu gidiş, gidiş değil: Tuhaf ritüellerle kutsanan ama okumaya değer görülmeyen Kitab’ın yanına şimdi de pek çok sevilen ama tâbi olunmaya değer görülmeyen bir peygamber anlayışı eklendi.

Oysa peygamber, hayatlarımızın “özne"sidir. Paslı demir tozlarını uyudukları yerden kaldırıp hizaya sokan bir mıknatıs gibi varlığımızı hizaya sokmakta, hayatımızı uyuduğu/uyuştuğu yerden ayağa kaldırmaktadır. Allah’ın Rasulü (sav) tarihsel bir figür değil, nostaljik bir unsur hiç değil; canlı ve güncel bir gerçekliktir. Uzaklarda değil; yanımızdadır. Gerilerde kalmış ve bizi terketmiş değil; bal gibi aramızdadır, sımsıcak yanı başımızdadır. Evet, evet; “İyi bil(elim) ki, aramızda Allah’ın Rasulü var.

Peygamber, hayatlarımızın “özne"sidir. Paslı demir tozlarını uyudukları yerden kaldırıp hizaya sokan bir mıknatıs gibi varlığımızı hizaya sokmakta, hayatımızı uyuduğu/uyuştuğu yerden ayağa kaldırmaktadır. Allah’ın Rasulü (sav) tarihsel bir figür değil, nostaljik bir unsur hiç değil; canlı ve güncel bir gerçekliktir.

1. “Siz ey iman edenler, Allah'ın ve elçisinin önüne kendinizi koymayın, Allah'a karşı sorumluluğunuzun bilincinde olun. Çünkü Allah, kuşkusuz her şeyi işiten, her şeyi bilendir." Allah’ın elçisi, önüne geçmeyeceğimiz kadar önümüzdedir, diridir, dirilticidir. Allah’ın elçisi, Allah’ı önüne ve önümüze koyduğu için en acil önceliğimizdir.Hucurât suresinin yedinci ayetinin bu cümlesi diri ve diriltici Kur’an’ın içinde hâlâ daha nefes alıp veriyor, hayatlarımıza nabız pompalayan bir kalp olarak kasılıp gevşiyor. “Va’lemû enne fîkum rasulellah" Mealen: “Bilin ki, içinizde Allah Rasulü var. "Hucurât’ın birinci ayetinden yedinci ayetine kadar okursak Rabbimizin bizi adım adım Rasulünün yanına aldığını görürüz. Birlikte yürüyelim mi “onun evi"ne doğru?

2. “Siz ey iman edenler, sesinizi peygamberin sesinden daha fazla yükseltmeyin, birbirinizle yüksek sesle konuştuğunuz gibi onunla konuşmayın, yoksa bütün amelleriniz, siz farkında olmadan boşagitmiş olur." Nebi, sesimizi kendisine göre sürekli ayar etmemizi gerektirecek denli dudağımıza yakındır, kulağımızın dibindedir. Demek ki, sözümüze kulak kesilecek kadar sıcacık bir nebi vardır.Kulak verdiğimizi dert edinecek denli şimdi ve buradadır nebi.

3. “Bakın, Allah'ın elçisinin huzurunda seslerini kısanlar var ya, işte onlar kalpleri, kendisine karşı sorumluluk bilinci ile (doldurularak) Allah tarafından sınananlardır; onlar için bağışlanma ve büyük bir mükâfat vardır." Nebi, hatırına susulacak kadar huzurumuzdadır. Sesimizi yanında kısacak kadar yakınımızdadır. Nefesimizin hemen yanı başında;hecelerimizin hemen arasında durur nebinin hatırı.


Fıtratımızın yatağında sessiz bir nehir gibi akar Allah’ın elçisinin haberi. Bizi bizimle tanıştırır aslında Allah’ın elçisi. Yüzümüze ayna tutar ve içimize içimizi gösterir. Kendimizi kendimize yanaştırır.

5. “Çünkü, sen (kendi isteğinle) onların yanına gelinceye kadar sabred(ip bekle)selerdi, kendi lehlerine olurdu. Ama Allah yine de çok bağışlayıcıdır, bir rahmet kaynağıdır." Tüm hatalarımıza rağmen,“Yanımıza gelir mi acaba?" deme hakkımızı yitirmeyeceğimiz kadar re’fetiyle ve merhametiyle şimdi ve burada beklentimiz ve ümidimizdir nebi. Ümit hep tazedir, hep yenidir, hep canlıdır. Başımızakonmuş kuş gibi kaçmasın diyecek kadar ürkektir ümit… Ya kaçarsa diye titreyeceğimiz kadar başımızın üstünde durup durmamak arasında çırpınmaktadır.4. “Gerçek şu ki (ey peygamber,) seni evinin dışından çağıranlar var ya, işte onların çoğu akıllarını kullanmazlar." "Onun evi"ne doğru yürüyecek olan biziz; onu evinden çıkartıp bize doğru yürümesini beklemek edepsizliktir. "Onun evi" ise onun sünnetidir. Burada olan herkes için “Orada mıyım, yoksa burada mıyım?" sorusunu sorduracak kadar "burada"dır Allah’ın elçisi.

6. “Siz ey iman edenler, yoldan çıkmışın biri sizebir haber getirirse muhakemenizi kullanın; yoksa istemeden insanları incitir ve sonra yaptığınızdan pişmanlık duyarsınız." İnsanları istemeden incitmek ve sonra yüzleşmeye cesaret edemeden,özür bile dileyemeden içimizde sıcacık bir köz gibiyanıp duran bir pişmanlık üretip üretmemek kadar“şimdiki ve buradaki" meselemizdir nebinin bu“haberi". Üstelik bunu doğru bildiğimiz haberi dinleyerek, dikkate alarak ve bir de aktararak yapmışolabiliriz. “Doğruya doğru!" demenin bile bizi kurtaramadığı tanımsız bir boşlukta elimizden/dilimizden tutuyor nebi. Kendi haklılığımızda bile kendimizi hesaba çekecek kadar ince ve keskin bir duyarlılık yükler bize Allah’ın elçisi. O kadar yakınımızda…

Hucurât, 7: “Öyleyse, bilin ki, Allah'ın elçisi aranızdadır. O, her işinizde ve her zaman sizin temayülünüze uysaydı, bundan zarar görürdünüz. Ama,görüldüğü gibi, Allah imanı(nızı) size sevdirdi, onu kalplerinizde güzelleştirdi ve hakikati inkâr etmeyi,günah işlemeyi ve (güzel olan şeylere) karşı çıkmayı size çirkin gösterdi. İşte bunlar, doğru yönü izleyenlerdir."

İmanın bize sevimliliği kadar elle dokunulur bir gerçektir Allah’ın elçisinin aramızda oluşu. Kalplerimizin imanla güzelleşmesi kadar gözle görülür, kalple hissedilir bir gerçektir Allah’ın elçisinin aramızda oluşu. Gerçeği inkâr etmek, günah işlemek, hayra karşı çıkmak ne kadar açıkça nefret edilesi, nedenli kesin biçimde iğrenilesi ise, o kadar içimizde yerleşiktir Allah’ın elçisinin hatırı. Fıtratımızın yatağında sessiz bir nehir gibi akar Allah’ın elçisinin haberi. Bizi bizimle tanıştırır aslında Allah’ın elçisi. Yüzümüze ayna tutar ve içimize içimizi gösterir. Kendimizi kendimize yanaştırır. Gerçekle bizim aramızdadır Allah’ın elçisi; gerçeği gerçek eyleyen onun hatırıdır. Yüzümüzle yüzleştirir bizi Allah’ın elçisi; güzeli güzel eyleyen onun hatırıdır.

Bu yazıyı da okunulur eyleyen, bu yazıyı okuyanıda uzun ve zahmetli bir yazıyla söz söylemeye değer kılan da Allah’ın elçisinin hatırıdır. Aramızda olmasa o, ne bu yazı yazılırdı ne -yazılsa bile- okunmaya değer olurdu.

Bu yazı Sonpeygamber.info için kaleme alınmıştır.
 

Yorumlar

 
Ali KAYA
Ali KAYA08.05.2014

S.a...Çok değerli hocam elinize diliniz yüreğinize sağlık....Sahih bir peygamber algısı oluşması anlamında kalplere şifa bir yazı...Allah sizden ve sevdiklerinizden razı olsun.......

08.05.2014

 

4yh4n Y4R4N
4yh4n Y4R4N15.04.2014

Dünya için o kadar hesap yapan insan,bu hesaba Allahı katmadan ,peygamberi bir yaşamın, peygamberi ahlakı hayatımıza yansıtmadan kutuluşa eremeyeceğimizi artık anlamak temennisiyle.................

15.04.2014

 

tevfik şahin
tevfik şahin01.06.2012

Hocam Allah sizden razı olsun meğer doğru bilip yanlış yaptığımız ne kadar da davranışlarımız vardır.peymamberi sevmek sünnetine sıkı sıkıya bağlı olmaktır.Sünnetine ittiba etmek duasıyla

01.06.2012

 

sezai yaşar
sezai yaşar20.04.2012

Rabbim, kaleminize kuvvet ,imanınıza kemaliyet,size de feraset versin.(amin) Bu yazıyı okurken kendimle hesaplaştım:acaba bendeki pergamber ne kadar canlı ne kadar nostaljik diye?..ALLAH'ın selamı üzerinize olsun senai bey.

20.04.2012

 

Ahmet YARIŞ
Ahmet YARIŞ18.04.2012

ALLAH razı olsun...

18.04.2012

 

ramazan bozkurt
ramazan bozkurt18.04.2012

elinize sağlık senai bey, efendimiz bizim için dini anlama ve yaşamada en önemli figürdür, figüran asla değildir...bütün bir ümmet bu ahlakı taşımak durumundadır...

18.04.2012

 

Ömer Faruk Özden
Ömer Faruk Özden17.04.2012

Yazınızda dikkat çektiğiniz husus çok önemli. Onu gerçekten usve-i hasene olarak tatbik edebilmek gerekli hayatlarımıza. Allah razı olsun ecmain.

17.04.2012

 

Şebnur Topaloğlu
Şebnur Topaloğlu16.04.2012

Çok güzel bir yazı. Okuduktan sonra bildiklerimi, uyguladıklarımı tekrar gözden geçirmeme neden oldu. :) Yazandan da emeği geçenlerden de Allah razı olsun.

16.04.2012